Camiler / Türbeler

  • Cacabey (Medresesi) CamiiCacabey (Medresesi) Camii  Cacabey (Medresesi) Camii, Kırşehir ilinin merkezinde yer almaktadır. Burası, H.671/ M.1273-1273'de Kırşehir Valisi Nureddin Ciril Bin Cacabey tarafından yaptırılmış bir Mederesdir. O dönemde yapı...Devamı
  • Diyarbakır Ulu CamiiDiyarbakır Ulu Camii  Anadolu'nun en eski camiisi olan Diyarbakır Ulu Camii, Diyarbakır Kalesi'nin surları üstünde Harput Kapısı'yla Mardin kapısı 'nı birleştiren eksenin batısında bulunmaktadır. Camii'nin kapıları kemer...Devamı
  • Sultan Ahmet CamiiSultan Ahmet Camii  İstanbul'da bulunan, mimarı Sedefkar Mehmet Ağa olan Sultan Ahmet Cami 1609-1616 yılları arasında inşaa edilmiştir. Yeşil,mavi ve breaz renkli iznik çinileriyle bezenmiş olan Cami ibadet yeri olması...Devamı
Tüm Müslümanların ibadet yapmak için bir araya toplandıkları kutsal mekânlara cami adı verilir. Arapça kökenli bir addır. Toplanmak, bira araya gelmek anlamındaki kelimelerden türemiştir. Cami, kısaca bir araya getiren yer, yani toplama yeri anlamındadır. Dünya üzerindeki her kıtada ve ülkede çeşitli ilgi çekici mimari tarzlar ve büyüleyici süslemeler yapılarak süslenirler. Camiye cümle kapısından sahına girilir. Girişin tam karşısında kıble duvarı ve orta kısmında ise her zaman cümle kapısının karşısında mihrap yer almaktadır. Orta sahının yan revaklarının al tarafındaki yan sahır dır ve yüksek olduğu takdirde yan sofalar olarak isimlendirilir. Camiler bazı kısımlardan oluşurlar. Pencere: Kubbede ve duvarlarda iki ila üç sıra halinde yer alırlar. Mihrap; camide imamın durduğu kısımdır. Minber; camide imamın hutbe okumak için çıktığı bölümdür ve mihrabın sağında yer alır. Vaaz kürsüsü: vaaz verilen bölümdür. Muvakkithane; dış avlı kapısın yanı başında yer alan vakit tayin binasıdır. Muvakkit ise güneş saatiyle ezan saatini ayarlar. Hünkâr Mahfeli bölümü; Selatin camilerinde padişahların namaz kıldığı kısımdır. Son cemaat yeri; namazın ilk vaktinde camiye gelemeyenler için ayrılmış olan bölümdür. Minare; Müezzinin çıkıp ezan okuduğu kısımdır. Şerefe; Minare gövdesinde bulunan bir tek ya da çok sayıda balkona verilen isimdir. Mahya; İki minare arasına asılan ışıklı yazı levhasına verilen isim. Mahfil; camile içerisinde parmaklıklarla ayrılan yüksek bölüm. Hazire; camiyi yaptıran kişinin, ailesinin, devlet ekranının lahitlerinin yer aldığı bölüm. İmam odası, imam ve müezzin odasıdır. Avlu; caminin giriş kapısına bakan geniş alana verilen ad. Gasilhane, cenazeyi yıkamak için ayrılmış olan bölüm. Camilerde bulunan diğer kısımlar ise şöyledir, tuvalet, ayakkabılık, kitabe, hat, sütun, merdiven, kapılar, türbe, kurs odaları, yer örtüsü, kapı örtüsü, avize, vaiz, kubbe ve musalla taşı yer alır. Din ya da devlet adamlarının mezarlarının yer aldığı oda biçimindeki yapıya türbe adı verilir. Genellikle içerisinde ünlü zatların yer aldığı anıtsal tarihi mezarlar için de türbe adı kullanılmaktadır. Türbeler eski çağlarda yaşamış olan önemli kişilerin mezarlarının yattığı yapılardır.