Avcılık

Avcılık günümüzde daha çok bir spor türü olarak öne çıkmaktadır. İlk çağlarda insanların yaşamsal ihtiyaçlarını karşılamak için avlanırlardı. İlk insanlar ovalık alanlarda dolaşırken kovalayıp yakalayabildikleri hayvanları ve topladıkları bitkileri yiyerek hayatlarını sürdürürlerdi. Taş devri insanları binlerce asır avcılık yaparak hayatlarını devam ettirmişlerdir. Barınmak için mağaraları kullanırlardı. Sert ve keskin taşları silah yaparak kullanmışlardır. Yaptıkları çeşitli silahlar aracılığı ile ayı ve rengeyiği gibi büyük cüsseli hayvanları avlarlardır. İnsanlar hayvanlar kadar çevik ve güçlü olmamasına karşın zekâları ve silah yapma becerileri sayesinde avcılıkta başarı kazanmalarını sağladı. Aynı zamanda ilk insanlar avcılıkta kendilerine yardımcı olacak köpek gibi hayvanları eğitmişlerdir. Çoğu zamanlarda yabani at ya da geyik sürüsünü bir uçuruma doğru kovalayıp avlayarak bütün topluluğu besleyecek kadar et elde ederlerdi. İnsanlar ihtiyaçlarını ekip biçerek topraktan elde etmeyi ve hayvan yetiştirmeyi öğrendikleri zamanda avcılığı sürdürmüşlerdir. Evcil olarak beslenmeyen vahşi hayvanların etinden, derisinden yararlanmak ya da zararından korunmak için tuzak kurarak veya silahla vurarak avlayanlara avcı bu işin genel adına avcılık denir. İnsanlar tuzak kurarak yırtıcı havyaları bazen zararlarından korunmak, bilimsel araştırmalar yapmak ya da etlerinden ve kürklerinden faydalanmak için avlarlar. Günümüzde spor maksatlı avlanmakta olan hayvanları kuşlar ve balıklar oluşturmaktadır. Günümüzde neredeyse bütün av hayvanların avlanması özel bir izne bağlıdır. Buna rağmen para kazanmak için izinsiz kaçak avlanma yapılmaktadır. Ülkemizde av teskeresine sahip olanlar, avlanma mevsimlerinde sadece kamu arazilerinde avlanabilmektedirler. Türkiye’de av silahlarının üretimi alım, satım ve elde bulundurulması bir için bir yasa ile düzenlenmiştir. İyi bir avcı avını büyük bir beceriyle izler ve ona sezdirmeden yaklaşır. Keskin nişancılığı ile avını hiç acı çektirmeden öldürebilir. Ülkemizin bu konuyla ilgili yasalarına uygun olarak sadece izin çıkarıldığında avlanır. Tüm bunlara rağmen, avcılık hayvanlara eziyet ve acı çektirmektedir. Bundan dolayı çok sayıda çevre örgütü avcılığı büyük bir acımasızlığın gerçekleştirildiği spor olarak nitelendirmektedir. Diğer yandan, çevre bilim araştırmaları da doğanın dengesini devam ettirebilmesi için yaban hayvanlarının sayılarının belirli olan düzeyin altına inmemesinin gereğini önemle belirtmektedir.